‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎หยุดนะ
‎หยุด!
‎แจ้งข้า...
‎ทันทีที่จาบรูตกลับมา
‎ขอรับ ฝ่าบาท
‎เจ้าทำได้ยังไงน่ะ ทิวรี่
‎ข้าไม่รู้
‎เจ้าไม่รู้ได้ยังไง
‎ตอนที่เราสลัดพวกเรดไรเดอร์ ‎นอกเขตมิสทรินอตในหมอก
‎นั่นฝีมือเจ้าด้วยหรือเปล่า
‎ข้าไม่รู้
‎พวกพระในอารามนั่น ‎ข้ารู้ว่าเป็นฝีมือเจ้า
‎ไม่ใช่เพราะข้าเห็น ‎แต่ข้าสัมผัสได้ ข้ารู้สึกได้ถึงพลังของมัน
‎แต่ทำได้ยังไง
‎เจ้าอยากให้ข้าพูดว่าไม่รู้ไปเรื่อยๆ ใช่ไหม
‎เพราะข้าพูดไปเรื่อยๆ ได้ว่าข้าไม่รู้
‎บาทหลวงบอกว่าพลังมาจากข้างใน
‎มันคือเอวิเอลแลนใช่ไหม
‎เจ้านี่ไม่รู้อะไรเลยจริงๆ สินะ
‎เราแยกกันตรงนี้ใช่ไหม
‎เจ้าจะมุ่งไปทางเหนือจากตรงนี้
‎ยังไงเจ้าก็จะไปส่งสารลับให้ได้ใช่ไหม
‎ข้าว่าราชาเฟเวียนคงจะพอใจน่าดู ‎ที่จะได้รับมัน
‎พอใจขนาดที่จะตบรางวัลให้เจ้าหรือเปล่า
‎เจ้าคิดแต่เรื่องนี้ใช่ไหมเนี่ย
‎ตอบคำถามมาสิ
‎เจ้าขโมยม้าของข้า ส่งตัวข้าให้พ่อเจ้า
‎ทั้งหมดก็เพื่อออกมาค้นหาถนนของเจ้า
‎ทีนี้เจ้าจะลืมมันงั้นเหรอ
‎ถนนมันไม่ไปไหนหรอกใช่ไหมล่ะ ‎แต่สารลับนั่นต้องไป
‎เจ้ากับข้า ทิวรี่ ข้ารู้สึกได้เลย
‎จะไม่มีใครหยุดยั้งเราได้
‎จริงๆ นะ เจ้านี่มัน...
‎โน้มน้าวเก่ง ลิ้นสาริกา
‎พูดถูกอย่างไม่มีข้อโต้แย้ง
‎ไร้ยางอาย
‎ข้าถือว่าเจ้าตกลงแล้วกัน
‎นี่มันไม่ถูกต้อง
‎คนพวกนี้อาจจะไม่คู่ควรกับม้า
‎พวกเขาอาจจะเป็นแก๊งอาชญากรใจโหด
‎เคยคิดบ้างหรือเปล่า
‎เราขโมยม้าไปเฉยๆ ไม่ได้
‎เราควรจะเป็นอัศวิน
‎ไม่ได้เป็นจนกว่าเราจะนำตัวทิวรี่กลับไป
‎ริสทริดินบอกให้ช่วยเขา
‎แต่พ่อข้าบอกว่าเขาเป็นคนทรยศ
‎ใช่ แต่เจ้าบอกว่าพ่อเจ้าขี้โกหก
‎ข้าเปล่าซะหน่อย
‎เจ้าพูดจริงๆ เจ้าบอกว่าเขาขี้โกหก
‎ข้าบอกว่าเวลาเขาโกหก เขาโกหกเก่งมาก
‎คนละความหมายกับ ‎บอกว่าเขาเป็นคนขี้โกหก
‎จริงๆ แล้ว...
‎- เหมือนกันนะ พูดตรงๆ ‎- มันไม่...
‎- ไม่ ข้าบอกว่า... ‎- มันไม่สำคัญหรอก
‎ไม่เข้าใจเหรอ
‎ริสทริดิน แฟนทูมาร์ และคนอื่นๆ ‎พวกเขาไม่สนใจเรา
‎ถ้าเราได้ตัวทิวรี่ เราจะมีเครื่องต่อรอง
‎เราจะไปถึงตัวทิวรี่โดยไม่มีม้าไม่ได้
‎อาเลียนอร์
‎อาเลียนอร์ รอก่อน
‎ขึ้นม้าๆ
‎ตามราชินีไป นางไม่มีคนอารักขา
‎อาเลียนอร์
‎ระวังหน่อย ฝ่าบาท
‎เดี๋ยวน้องชายท่านก็ผิดหวังหรอก ‎ถ้าของกำนัลของเขามีตำหนิ
‎เอาตัวเองมาเสี่ยงอันตรายแบบนี้ ‎ไม่ใช่เรื่องตลกนะ ฝ่าบาท
‎ดูเหมือนอันตรายอย่างเดียวก็คือท่าน
‎ป่าแถวนี้ขึ้นชื่อเรื่องคนน่ารังเกียจ
‎ข้าล่าสัตว์ในป่าแถบนี้มาทั้งชีวิต
‎และคนที่น่ารังเกียจที่สุด ‎ที่ข้าเคยเจอก็คือพ่อของท่าน
‎ข้าอยากให้ท่านรู้ไว้ว่า ‎ข้าจะประท้วงพระราชา
‎จนสุดความสามารถ
‎เขาอาจจะขวานผ่าซาก ‎และหยาบคาย และแผนของเขา...
‎ขอเถอะ
‎อย่า
‎ข้าไม่ได้เคืองพฤติกรรม
‎หรือแผนการของพ่อท่าน
‎ข้าโกรธที่ตัวเองไม่ทันคิดเรื่องนี้ก่อน
‎- แม่หญิง จะทำอะไรน่ะ ‎- อย่าเคร่งไปนักเลย
‎เราต่างก็เป็นเบี้ยกันทั้งคู่
‎ที่จะถูกเขี่ยทิ้งได้เสมอ ‎บนเกมกระดานการเมือง
‎ถึงตาข้าแล้ว
‎- อีกไม่นานก็จะถึงตาท่าน ‎- แม่หญิง...
‎คำแนะนำของข้า
‎ก็คือ ฉกฉวยโอกาสในยามที่ยังทำได้
‎แม่หญิง ข้ามีส่วนร่วมด้วยไม่ได้
‎ลงมาว่ายกับข้าสิ
‎ข้าว่ายน้ำไม่เก่ง
‎ถ้าท่านจม...
‎ข้าจะช่วยท่านเอง
‎แถมท่านมีลมร้อนมากเกินกว่าจะจม
‎ผมท่านเปียกหรือเปล่า
‎เปียก
‎ภรรยาของหมอผีมีลูกหนึ่งคน
‎และเด็กคนนั้นหายตัวไปงั้นหรือ
‎ขอรับ
‎ตามหาพวกมันให้พบ จาบรูต
‎เอาพวกมันกลับมาลงหลุมศพให้ได้
‎แน่ใจหรือ ฝ่าบาท
‎สงครามจบลงแล้ว
‎เราอาจไม่ต้องฆ่าใครอีกแล้ว
‎ทุกสมรภูมิที่ข้าเคยรบ
‎ทุกชีวิตที่ข้าเคยคร่า
‎ทั้งหมดนั้นข้าทำในนามของสันติ
‎แต่โลกก็ยังทุกข์ทรมาน
‎แต่เมื่อพระจันทร์สีเลือดปรากฏ...
‎ความทุกข์ทรมานทั้งหมดจะสิ้นสุด
‎สำหรับเจ้า ข้า และทุกคน
‎ส่งกลุ่มนักล่าออกไป
‎ค้นให้ทั่วแถบชนบท ‎และหาภรรยากับลูกชายของหมอผีให้พบ
‎อย่าให้อะไรมาขวางทางเราทั้งสิ้น
‎เราโชคดีแล้ว
‎พวกเขาบอกว่าเรือลำนี้จะไปถึงเบอร์แลน
‎จากที่นั่น ขี่ม้าอีกสองวันก็ถึงอูเนาเวน
‎บอกมาว่าค่าเรือเท่าไหร่
‎ไม่ต้องห่วงเรื่องค่าเรือน่า ‎เจ้าทำหน้าที่เจ้าแล้ว ต่อไปเป็นตาข้า
‎มาเถอะ
‎เปิดกระเป๋าออกให้ข้าเห็น
‎เรารับทุกอย่าง เศษทอง
‎เศษเงิน ทองแดงเราก็รับ
‎เจ้าไม่มีเงินก็ไม่ได้ขึ้น
‎สวัสดีค่ะ กัปตัน
‎ขอบอกเลยว่าเรือของท่านเลิศเลอมาก
‎เลิกพูดไร้สาระ แล้วเอาเงินมาให้ข้า
‎ท่านไม่สนใจรางวัลอย่างงาม ‎ที่เจ้าชายเวอริเดียนจะมอบให้เหรอ
‎เมื่อท่านช่วยเรานำส่งของขวัญชั้นดี ‎เพื่อต้อนรับพระองค์กลับบ้าน
‎นางไม่มีเงิน ไล่นางไปซะ ไล่เจ้านี่ไปด้วย
‎แปลว่าท่านไม่สนใจนี่
‎ข้าจะรู้ได้ไงว่า ‎เขาจะไม่แอบฆ่าเราในยามหลับ
‎ชาวเอวิเอลแลน
‎ขำดีเนอะ ‎เมื่อฟังจากปากพวกขูดเลือดขูดเนื้ออย่างท่าน
‎ผู้หญิงไปที่ห้องผู้โดยสาร ‎ม้าไปอยู่ใต้ถุนเรือ
‎ส่วนเจ้าก็ไปอยู่กับม้า
‎เขาจะไม่นอนรวมกับพวกสัตว์
‎งั้นเขาก็ไม่ได้ขึ้นเรือ
‎ข้านอนที่ไหนก็ได้ ไปกันเถอะ
‎เดินระวังๆ หน่อย สาวน้อย
‎ท่านก็ควรระวังเหมือนกัน
‎- พร้อมเมื่อไหร่ก็คืนให้ข้าด้วย ‎- อะไร
‎แหวนข้า
‎ข้าไม่รู้เลยซักกะนิด ‎ว่าเจ้าพูดเรื่องอะไร
‎แหม ใครจะรู้
‎ทิวรี่เริ่มโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว
‎สัตว์ลงไปข้างล่าง
‎ข้าจะไปหาเจ้า
‎งั้นข้าจะซ่อนถุงเงินไว้ดีๆ
‎ถ้าข้าอยู่ได้ เจ้าก็อยู่ได้
‎ข้าไม่กลัวหรอก
‎โอ้
‎ดีแล้วจ้ะ
‎เพราะข้าใช้เวทมนตร์เป็น
‎กำลังเป็นที่นิยมสินะ
‎มิลู
‎โอ้ ขอบคุณพระเจ้า
‎มาอยู่นี่เอง
‎ขอโทษที่มารบกวนนะคะ
‎ข้าใช้เวทมนตร์ได้ใช่ไหม
‎ข้าเสกให้เรือลำนี้ทั้งลำหายไปได้
‎แน่นอนจ้ะ ลูกรัก
‎พี่สาวใช้เวทมนตร์ได้ไหม
‎นางทำได้
‎นางใช้เวทมนตร์ได้
‎พวกท่านจะไปอูเนาเวนกันเหรอ
‎แย่หน่อยที่ใช่
‎สามีข้าอยากเห็น ‎การกลับมาอย่างผู้ชนะของเวอริเดียน
‎เขาปลื้มเจ้าชายน่ะ
‎ส่วนข้า
‎ข้าแค่หวังว่าจะไม่มีปัญหา
‎ท่านคิดว่าจะมีเหรอ
‎ใครจะไปรู้ว่าเวอริเดียนต้องการอะไร
‎แต่ถ้าเขามาอย่างสันติจริงๆ
‎ทำไมเขายังไม่สลายกองทัพ
‎มาเถอะจ้ะ แม่นักมายากลตัวน้อย ‎ไปหาพ่อของลูกกัน
‎ต้องรออีกนานแค่ไหน ‎ถึงจะขโมยม้าพวกนี้ได้
‎เมื่อพวกเขาดับไฟเข้านอน
‎ก้นข้าหนาวจะตายอยู่แล้ว
‎เล่านิทานให้เราฟังหน่อย โฟล
‎คิดว่าเราอายุเท่าไหร่
‎โอ้ เจ้าจะชอบเรื่องเล่าของโฟลโด
‎มันสยองมากจริงๆ
‎- ใช่ไหม โฟลโด ‎- เพราะมันเป็นเรื่องจริง
‎นั่นแหละที่ทำให้มันน่ากลัว
‎และไม่มีเรื่องไหนจริงไปกว่า...
‎เรื่องเล่าของอมาริส
‎กับเวทมนตร์ที่เข้าสิงนาง
‎เวทมนตร์มีจริงซะที่ไหน
‎เราเป็นชาวเอวิเอลแลนเหรอ
‎ถ้าเจ้าเป็นคนที่มีเวทมนตร์ไหลอยู่ในตัว
‎เจ้าจะไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ
‎จนกระทั่งมันอยู่ในตัวเจ้าแล้ว
‎นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้น
‎กับอมาริส
‎นางอายุไม่ถึงแปดขวบดี
‎และอาศัยอยู่ในกระท่อมลึกในป่า
‎กับแม่ที่รักนางมาก
‎วันหนึ่ง นางออกไปเก็บฟืนข้างนอก
‎แล้วพอกลับมาบ้าน มันก็มืดแล้ว
‎กระท่อมมันเงียบพิกล
‎ไม่มีไฟในเตาผิง
‎ไม่มีสตูในหม้อ
‎อมาริสร้องเรียก "แม่"
‎แล้วเสียงแม่ก็ขานตอบ "แม่อยู่ในห้องใต้ดิน"
‎นั่นแปลกมาก
‎ห้องใต้ดินของพวกนางทั้งมืดและเย็นจัด
‎พวกนางเลยไม่ชอบลงไปที่นั่น
‎แล้วแม่ของนางก็เอ่ยขึ้นอีกครั้ง ‎"แม่เจออะไรเข้า มาเร็ว
‎มาดูสิ"
‎อมาริสเลยจุดเทียนเล่มน้อย
‎เปิดประตูห้องใต้ดิน
‎แล้วเริ่มปีนลงไป
‎แสงเทียนเล็กๆ ของนาง ‎แทบไม่สว่างพอในความมืด
‎ "ไม่ต้องกลัว ลูกรัก"
‎เสียงแม่เปล่งออกมาในความมืด
‎ทันทีที่อมาริสไปถึงบันไดขั้นสุดท้าย
‎รู้สึกถึงพื้นดินเปียกๆ เย็นๆ อยู่ใต้ฝ่าเท้า
‎เปลวเทียนก็ดับ
‎ในตอนนั้นเอง
‎นางก็ได้ยินเสียง
‎เสียงอะไร
‎ประตูหน้า
‎เปิดออกที่ชั้นบน
‎แล้วเสียงของแม่
‎ก็พูดว่า
‎ "อมาริส แม่กลับมาแล้ว"
‎อมาริสทำยังไง
‎นางทำอะไรไม่ได้ทั้งนั้น
‎เพราะไม่ว่าอะไรที่รออยู่ข้างล่างนั่น ‎จับตัวนางไว้
‎ในที่สุด อมาริสก็กล้าส่งเสียง
‎ "แม่ ข้าอยู่ข้างล่าง เร็วเข้า"
‎แม่ของนางรีบลงไปพร้อมกับเทียนหนึ่งเล่ม
‎แต่ลูกสาวไม่อยู่แล้ว
‎หายตัวไปตลอดกาล
‎หายไปไหน
‎ไม่มีใครรู้
‎แต่นางอยู่ที่ไหนสักแห่งข้างนอกนั่น
‎ตามลำพัง
‎ดังนั้นคราวหน้าที่เจ้าเดินในป่า
‎และรู้สึก...
‎เหมือนมีคนจ้องมองอยู่
‎จงระวังตัวให้ดีๆ
‎เพราะมันอาจเป็นเวทมนตร์...
‎กำลังรอ...
‎จับตัวเจ้าไป!
‎นี่เจ้าร้องไห้เหรอ
‎หุบปากน่า
‎ทิวรี่
‎ผู้คนเริ่มพูดกัน
‎ว่าเวอริเดียนอยากทำอะไรเมื่อเขากลับบ้าน
‎ดังนั้นอะไรก็ตามในสารลับนั่น ‎มีความสำคัญมากกว่าที่ข้าคิด
‎ข้ารู้ว่ามันสำคัญ ‎ข้ารู้ตั้งแต่แรกแล้วว่ามันสำคัญ
‎ใช่ แต่ประเด็นก็คือ ‎รางวัลของเราจะใหญ่กว่าเดิม
‎- เอาอีกแล้วไง ‎- หมายความว่าไง
‎หมายความว่า ‎ไม่ใช่ทุกอย่างจะเกี่ยวกับเงิน
‎ไม่ใช่ทุกอย่างจะต้องมีผลตอบแทน
‎เอาอีกแล้วไง
‎ถ้าทุกคนพากันเห็นแก่ตัว ‎โลกก็จะกลายเป็นสถานที่เลวร้าย
‎โลกเป็นสถานที่เลวร้าย
‎งั้นก็ขึ้นอยู่กับคนอย่างเรา ‎ที่จะลงมือทำอะไรสักอย่าง
‎หรืออาจต้องใช้ความกล้าที่เจ้าไม่มี
‎- ข้าไม่กลัวอะไรทั้งนั้น ‎- เจ้ากลัว
‎เจ้าถึงได้มาที่นี่ คิดแต่เรื่องรางวัล
‎แทนที่จะจับถนนเส้นนั้นไปหาแม่
‎เจ้าอยู่กับพระพวกนั้นนานเกินไป
‎เจ้ากลัวยิ่งกว่าข้าอีก
‎และนั่นไม่ธรรมดา
‎เจ้ากลัวว่าเมื่อเจ้าได้เจอแม่จริงๆ
‎นางจะไม่ใช่คำตอบต่อคำอธิษฐานของเจ้า
‎หรือแย่กว่านั้น
‎เจ้าจะไม่ใช่คำตอบของนาง
‎จงดู
‎จอมเวทสลูเปอร์
‎ผู้ใช้ความตายจากยมโลก
‎ใส่เงินลงมาเยอะๆ
‎เพราะข้าได้ศึกษาศาสตร์มืด
‎จากดินแดนต้องสาปแห่งนั้น
‎พวกเจ้ารู้ชื่อของมันดี
‎และแทบไม่มีใครกล้าเอ่ยถึง
‎เอวิเอลแลน
‎ระหว่างการเดินทางของข้า
‎ข้าได้เห็นอสรพิษแห่งความตาย
‎ข้าได้ดื่ม
‎จากแม่น้ำโลหิต
‎และข้าได้พูดคุย
‎กับดวงวิญญาณที่คั่งแค้น
‎หมอผีที่ถูกเจ้าชายเวอริเดียนสังหาร
‎และตอนนี้เสียงของพวกเขาร่ำร้อง
‎เพื่อการล้างแค้น
‎หาเจ้าเด็กนั่นให้เจอ ค้นให้ทั่วทุกตารางนิ้ว
‎เรดไรเดอร์
‎ค้นให้ทั่วเรือ
‎ซ่อนตัวเร็ว
‎เจ้าเด็กเอวิเอลแลนนั่นอยู่ไหน
‎เขาอยู่กับม้า
‎เขาอยู่ไหน
‎ไปพาอาร์แดนเวนมา เราต้องลงจากเรือ
‎เจ้าจะไม่ไปไหนทั้งนั้น
‎ข้านึกว่าเจ้า
‎เป็นแค่เสี้ยนหนามเล็กๆ
‎แต่เจ้ากลับเป็น
‎ก้างชิ้นโต
‎- ได้โปรด ท่านจะทำอะไร ‎- ทางนี้
‎อาร์แดนเวน เดี๋ยว!
‎ช้าๆ หน่อย
‎ไม่นะ!
‎ข้าขอถาม
‎เจ้าไปได้...
‎เครื่องรางนั่นจากไหน
‎มันเคยเป็นของพ่อข้า
‎สายเลือดหมอผี
‎พ่อข้าเป็นหมอผีเหรอ
‎เจ้ามีคำถาม ส่วนข้ามีคำตอบ
‎ก่อนอื่น
‎เราต้องลงจากเรือ
‎คนเราต้องหาทางหนีทีไล่ไว้ก่อน
‎เคยถูกเรดไรเดอร์ไล่ตามรึ
‎แย่กว่านั้นอีก
‎พวกคนดูที่อยากได้เงินคืน
‎ข้ารู้ว่าเจ้าอยู่ข้างนอกนั่น
‎เราต้องไปกันแล้ว
‎มันยังไม่จบหรอก เจ้าหนู
‎- ลาวิเนียกับอาร์แดนเวนอยู่ไหน ‎- ลงมา
‎มีอะไร
‎ข้า...
‎เลือดออก
‎ข้าช่วยเจ้าเอง ไอ้หนุ่ม
‎ไว้เจอกันใหม่ ทิวรี่
‎ขอบใจมาก
‎สำหรับของขวัญอำลา
‎เราต้องหยุดก่อน
‎จุ๊ๆ ใจเย็นๆ
‎เราต้องกลับไป เราต้องตามหาลาวิเนีย
‎ข้าว่ายน้ำไม่เป็น
‎เกิดอะไรขึ้น
‎ไอ้ม้าเฮงซวยของเจ้าเกือบทำข้าตายน่ะสิ
‎นั่นล่ะเรื่องถนัดของอาร์แดนเวน
‎เจ้าบาดเจ็บเหรอ
‎อาร์แดนเวน
‎เจ้าไม่มีทางขี่ม้าได้
‎เราต้องห้ามเลือดก่อน
‎มีถ้ำอยู่ไม่ไกลจากที่นี่
‎มันมีสมุนไพรสำหรับทำยาสมานแผล
‎- แต่เราต้องรีบไปก่อนที่พวกเขาจะมา ‎- เดี๋ยว
‎ท่านได้ประโยชน์อะไร
‎- ลาวิเนีย ขอร้องล่ะ เขาช่วยชีวิตข้าไว้ ‎- ข้ารู้
‎แต่ช่วยทำไม
‎เจ้ามีสายเลือดเอวิเอลแลนเต็มตัว ‎ข้ารู้ว่าใช่
‎และข้าเป็นเพียงศิษย์ผู้ต่ำต้อย ‎ของวัฒนธรรมอันยิ่งใหญ่ของเจ้า
‎เลยเอาสีมาทาหน้า และใช้กลกระจอก
‎ข้าว่าเป็นนักต้มตุ๋นมากกว่าลูกศิษย์
‎เหน็บเก่ง ดีแล้ว
‎วีรบุรุษทุกคนควรมีคนแบบนี้ข้างกาย ‎ทำให้เขาไม่ลืมตัว
‎ท่านคิดว่าเขาเป็นวีรบุรุษเหรอ
‎ใช่ ความมืดกำลังใกล้เข้ามา
‎ความมืดที่จะกลืนกินทุกสิ่ง
‎และเมื่อมันมาถึง ‎มีเพียงสิ่งเดียวที่จะหยุดยั้งมันได้
‎ท่านกำลังมองมาที่ข้า
‎เมื่อเมฆครึ้มของพายุมารวมตัวกัน ‎วีรบุรุษจะปรากฏ
‎พร้อมกับพลังที่จะกำจัดมันได้
‎เจ้ามีสายเลือดหมอผี ทิวรี่
‎เจ้าคือวีรบุรุษคนนั้น
‎เดี๋ยว เราต้องไปกันแล้ว
‎ขอพูดหน่อยนะ หมอนี่เพี้ยนสุดๆ ‎เจ้ารู้ใช่ไหม
‎ข้าชอบเจ้านะ สาวน้อย
‎ข้าชอบเจ้ามาก
‎มาเถอะ
‎จะมัวเสียเวลาอยู่ไม่ได้
‎ใครเป็นเด็กดี
‎เร็วเข้า เราต้องรีบแล้ว
‎ถ้าข้าจะต้องขโมยม้าตัวนี้ ‎อย่างน้อยข้าก็อยากให้มันรู้
‎ว่าข้ามีเจตนาที่สูงส่ง
‎เจ้าจะขี่หลังมัน โฟลโด ไม่ใช่แต่งงาน
‎ฟังนะ ข้าเองก็ไม่อยากทำ
‎แต่ไอโอน่าพูดถูก เราต้องตามหาทิวรี่
‎ทำไม
‎เพื่อส่งเขาให้แฟนทูมาร์น่ะเหรอ
‎ไป!
‎ไปๆ ไป
‎ขโมย!
‎เอาม้ามาตัวนึง
‎ไปเร็ว
‎ฆาตกร
‎เฮ้ย นั่นม้าข้านะ
‎ขโมยม้าจากคนแก่งั้นเหรอ
‎ฝ่าลมฝ่าฝน ฝ่าร้อนฝ่าหนาว
‎ท่านจุสซิโปผู้โด่งดังขี่หลังอาชา
‎เคียงข้างกันมา คือน้องชายที่น่ารำคาญ
‎เคยหุบปากบ้างไหม
‎เจ้าจะชอบท่อนถัดไป
‎ไอโอน่าพร้อมชนเสมอ
‎โฟลโดผู้น่ารัก ไม่ได้เอ๋อ
‎และข้างหลังพวกเขา มีคนโง่บนหลังลา
‎ไม่ตลกนะ
‎และมันไม่ใช่ลาด้วย
‎แลกม้ากับข้า เปี๊ยก
‎- ไม่เอา ‎- เอามา
‎เจ้านี่มันตัวเล็กเกินไปสำหรับข้า
‎งั้นเจ้าก็น่าจะขโมยม้าที่ตัวใหญ่กว่านี้มาสิ
‎ข้าว่าเราพักกันที่นี่เถอะ
‎ข้าว่าไม่
‎แต่เราขี่ม้ามาทั้งคืนแล้ว
‎เรายังตามหลังเขาอีกหลายไมล์ ‎ดังนั้นเราจะไปต่อ
‎เมื่อหลายปีก่อน ‎ข้าเคยต่อสู้ในสงครามเอวิเอลแลน
‎มันทำให้ข้าสูญเสียวัยเยาว์ ‎และความไร้เดียงสา
‎แต่ข้าได้อย่างอื่นมาแทน ความเข้าใจ
‎เรื่องพลังที่แท้จริงของเอวิเอลแลน
‎พลังที่ข้าสัมผัสได้จากตัวเจ้า ทิวรี่
‎ที่นี่คืออะไร
‎ที่ที่จะไม่มีใครหาเราเจอ เร็วเข้า
‎ถ้าทิวรี่เป็นวีรบุรุษตามที่ตำนานนี้ว่าไว้
‎งั้นแม่เขาก็ต้องรู้เหมือนกัน
‎ทำไมนางถึงไม่พูดอะไรเลย
‎เพื่อปกป้องเขาน่ะสิ
‎จากชะตากรรมของเขาเอง
‎แต่มันหาเขาเจอแล้ว
‎และไม่มีทางหนีพ้น
‎ทิวรี่
‎เร็วเข้า ทางนี้
‎ให้เขานอนที่นี่ ตรงนี้
‎มีน้ำอยู่ในถัง
‎นี่เป็นถ้ำโบราณ
‎ตั้งแต่สมัยที่ยังไม่มีดาโกนอต
‎หรืออูเนาเวน
‎ก่อนที่จะมีอัศวินและราชา
‎สมัยที่มีเพียงแผ่นดินเดียว
‎อำนาจเดียว
‎เอวิเอลแลน
‎ใช่
‎ที่นี่ใช้เป็นที่รักษาตัวมาแต่ดึกดำบรรพ์
‎เขาจะปลอดภัยที่นี่
‎เราต้องการดอกโกลเดนร็อดกับดอกยาร์โรว์
‎เจ้าจะหามันได้ที่ชายป่า
‎มัวรออะไรอยู่ล่ะ
‎ไม่เป็นไร
‎ทำตามที่เขาบอก
‎ข้าจะไปไม่นาน
‎คอยดูเขาไว้นะ
‎แร่ธาตุจะช่วยกักพลังเจ้าไว้
‎ระหว่างทำพิธี
‎พิธีอะไร
‎ข้าไม่เข้าใจ
‎ใช่ไง
‎เจ้าต้องเข้าใจพลังนี้ถึงจะควบคุมมันได้
‎เจ้าคิดว่าคนที่เกิดมาพร้อมพลังนี้ทุกคน ‎ใช้มันเป็นงั้นเหรอ
‎การจะใช้พลังที่แท้จริงได้นั้น ‎เจ้าต้องเข้าใจมันอย่างถ่องแท้เสียก่อน
‎แล้วพิธีนี้เป็นส่วนหนึ่งของการรักษาข้าเหรอ
‎พิธีนี้เป็นส่วนหนึ่งของการรักษาโลก
‎ข้าขอบคุณทวยเทพที่ส่งเจ้ามาให้ข้า
‎ไม่ใช่เวอริเดียน
‎ถ้าเขาสูบกลืนเจ้า
‎งานของเราจะเป็นไปไม่ได้
‎สูบกลืนข้าเหรอ
‎หมอผีของเอวิเอลแลน ‎ไม่ใช่แค่ถูกกำจัดจนสิ้น
‎ก่อนอื่น เจ้าชายผู้สูงศักดิ์ของเรา ‎ขโมยพลังของพวกเขา
‎เผามันจากวิญญาณพวกเขา ‎และดูดเข้ามาเป็นของตัวเอง
‎แต่รางวัลที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
‎รอดเงื้อมมือเขามาได้
‎เจ้าไง
‎หมายความว่าไง ‎ "เผามันจากวิญญาณของพวกเขา"
‎อ้อ ใช่ มันเป็นไปได้
‎สำหรับคนที่ศึกษาศาสตร์นี้
‎พลัง
‎สามารถถูกถ่ายโอน
‎จากคนหนึ่งไปสู่อีกคน
‎เพราะตัวพลังนั้นเองที่สำคัญ
‎ไม่ใช่ร่างที่เก็บมันเอาไว้
‎โดยเฉพาะถ้าร่างนั้นไม่คู่ควร
‎ลาวิเนีย!
‎โอ้ มันสายไปแล้ว
‎ลาวิเนีย!
‎และตอนนี้ เราจะเริ่มกันได้
‎ลาวิเนีย!
‎- ข้าทำสำเร็จ ‎- เจ้าไม่ได้ทำอะไรเลย
‎ไอโอน่าต่างหาก
‎- ให้ตาย ก็แค่ยายผู้หญิงคนนั้น ‎- เห็นมะ
‎ถ้าปล่อยให้ข้าจัดการ ก็จับทิวรี่ได้แล้ว
‎ดูไอ้โง่ที่ขโมยลาพูดเข้า
‎- มันไม่ใช่ลา ‎-‎ ข้าขออภัยอย่างสุดซึ้ง
‎พวกเจ้าหุบปากแล้วปล่อยข้าลงได้ไหม
‎- ได้สิ ‎- เดี๋ยวก่อน
‎ทิวรี่อยู่ไหน
‎ข้าไม่รู้ว่าเจ้าเป็นใคร น้องสาว
‎แต่ข้าจะไม่บอกอะไรเจ้าทั้งนั้น
‎จนกว่าเจ้าจะตัดเชือกให้ข้า
‎ไม่มีเวลาสำหรับเรื่องนี้ ‎ทิวรี่กำลังตกอยู่ในอันตราย
‎ใช่ เขาตกอยู่ในอันตราย
‎เรานี่แหละตัวอันตราย
‎เราคืออัศวินอันตราย
‎เอาจริงดิ อาร์มาน
‎เจ้ามันน่าสมเพช
‎- อย่าว่าข้าน่าสมเพช ‎- งั้นเรียกอะไร
‎ฮัลโหล
‎อ้อ จริงด้วย ได้เลย
‎บอกมาสิ
‎ทิวรี่อยู่ไหน
‎อย่ายืนบื้ออยู่สิ ตามนางไป
‎การส่งต่อพลังของเจ้าให้ข้า ‎จะใช้เวลาไม่นานหรอก ทิวรี่
‎ไฟ...
‎จะปลดปล่อยพลังออกจากร่างที่ไม่คู่ควร
‎และเมื่อมันเป็นอิสระ ข้าจะสูบกลืนมัน
‎และกลายเป็นวีรบุรุษที่เจ้าไม่มีวันเป็นได้
‎ลาวิเนีย!
‎ทิวรี่!
‎ลาวิเนีย!
‎ดูท่าไม่ดีแฮะ
‎ทิวรี่!
‎- ทิวรี่! ‎- ลาวิเนีย!
‎- เราต้องช่วยเขา ‎- ทิวรี่
‎ไม่มีทางเข้า
‎เผาร่างเนื้อให้มอดไหม้
‎ปลดปล่อยพลังของเขา
‎ใช้มัน ทิวรี่
‎ใช้พลังช่วยชีวิตตัวเอง
‎ไม่นะ!
‎มันจบแล้ว
‎พลังเป็นของข้า
‎อะไรเนี่ย
‎เป็นไปไม่ได้
‎ไม่!
‎โอ๊ย
‎เจ้าทำสำเร็จ
‎พวกเจ้ามาทำอะไรกันที่นี่
‎คำบรรยายโดย ต้องตา สุธรรมรังษี